شمارهٔ ۱۳

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۵آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
2. شمارهٔ ۱۶آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاست
3. شمارهٔ ۱۷صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست
4. شمارهٔ ۱۸امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
5. شمارهٔ ۱۹دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
6. شمارهٔ ۲۰هر چند دلم ز درد خونریزتر است
7. شمارهٔ ۲۱ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
8. شمارهٔ ۲۲ای شمع گرت ذوق غم آموختن است