شمارهٔ ۱۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۴سوی در پادشاه کز طور بهست
2. شمارهٔ ۱۵آن قوم که دلشان ز دورنگیها رست
3. شمارهٔ ۱۶آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاست
4. شمارهٔ ۱۷صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست
5. شمارهٔ ۱۸امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
6. شمارهٔ ۱۹دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
7. شمارهٔ ۲۰هر چند دلم ز درد خونریزتر است
8. شمارهٔ ۲۱ای آنکه غمت پردگی محمل ماست