پرش به محتوای اصلی
فرخی سیستانی فرخی سیستانی

قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

شمارهٔ ۱ - قطعه

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم

تربیتی کن به آب لطف خسی را

گفت یکی بس بود و گر دو ستانی

فتنه شود آزموده‌ایم بسی را

عمر دوباره‌ست بوسهٔ من و هرگز

عمر دوباره نداده‌اند کسی را

ادامه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید

  1. شمارهٔ ۳ - نیز او راستبه حق آن که مرا هیچ کس به جای تو نیست
  2. شمارهٔ ۴ - همو راستسیاه‌چشما! مهر تو غم‌گسار من‌ست
  3. شمارهٔ ۵ - نیز او راستچه کنم دل؟ که همه درد و غم من ز دل‌ست
  4. شمارهٔ ۶ - همو راستطرب کنم که مرا جای شادی و طربست
  5. شمارهٔ ۷ - واو راستباز یارب چونم از هجران دوست
  6. شمارهٔ ۸ - نیز او راستمرا گر چو من دوستداری نباید
  7. شمارهٔ ۹ - همو راستهمی روی و من از رفتن تو ناخشنود
  8. شمارهٔ ۱۰ - و او راستنگار من چو ز من صلح دید و جنگ ندید
همه‌ی قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید ←

فرخی سیستانی درباره‌ی فرخی سیستانی

ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیده‌سرایان ایرانی می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.