امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۴
دل نیست که در زلف پریشان تو نیست
جان نیست که سرگشته هجران تو نیست
گویی که دلت زان منست آن تو نیست
جان آن منست گوئیا جان تو نیست
امیرعلیشیر نوایی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۶ضعفم را آن میان چون مو باعث
- شمارهٔ ۱۷چشمت که طریق سحر ازو یافت رواج
- شمارهٔ ۱۸ساقی به من غمزده پیش آر قدح
- شمارهٔ ۱۹در عشق مباش پیش رندان گستاخ
- شمارهٔ ۲۰در عاشقی آن کس که مجرد باشد
- شمارهٔ ۲۱تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود
- شمارهٔ ۲۲آمد به من خسته ز دلبر کاغذ
- شمارهٔ ۲۳آمد به چمن قافله باد بهار
درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی
میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.