پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

هر لحظه گر از چرخ جفایی رسدت

وز حادثه زمان بلایی رسدت

غم نیست گر از مهی جفایی رسدت

سر چون سر زلف او به پایی رسدت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴دل نیست که در زلف پریشان تو نیست
  2. شمارهٔ ۱۵در جام بلورین می همچون یاقوت
  3. شمارهٔ ۱۶ضعفم را آن میان چون مو باعث
  4. شمارهٔ ۱۷چشمت که طریق سحر ازو یافت رواج
  5. شمارهٔ ۱۸ساقی به من غمزده پیش آر قدح
  6. شمارهٔ ۱۹در عشق مباش پیش رندان گستاخ
  7. شمارهٔ ۲۰در عاشقی آن کس که مجرد باشد
  8. شمارهٔ ۲۱تو نامدی و مهر فلک جلوه نمود
همه‌ی رباعیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.