پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۳ - تتبع خواجه

میکند وقت صبح نعره سحاب

که زمان صبوح را دریاب

از گلستان کشید مرغ صفیر

در شبستان نمود ناله رباب

زین فغانها ز هر طرف یک یک

برگرفتند سر ز خواب احباب

نیم مخمور و نیم مست شدند

جانب بزم صبحگاه بشتاب

بحریفان دوش ساقی بزم

کرد بنیاد دور جام شراب

گر نمودی تو نیز بگشا چشم

رنجه فرما قدم سوی اصحاب

یک دو دم وقت را غنیمت دان

به حریفان بنوش باده ناب

باش تا آن زمان که دارد چرخ

جام زرین مهر مست و خراب

گرد بیدار زانکه چون گردی

مست بیشک دگر شوی در خواب

خواب دورو درازت اندر پیش

خیز یکدم ز خواب روی بتاب

بگشاید ز خواب ای فانی

در چشمت مفتح الابواب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵ - تتبع شیخای ز رویت ماه را صدگونه تاب
  2. شمارهٔ ۳۶ - تتبع میرچشمه زندگی آمد دهن آن مه نخشب
  3. شمارهٔ ۳۷ - تتبع خواجه سلماندر چمن گل را نظاره کردم از روی حبیب
  4. شمارهٔ ۳۸ - در طور خواجهاز می طلوع کرد چو در ساغر آفتاب
  5. شمارهٔ ۳۹ - در طور خواجهبهر عمر جاودان شد هر که را چیزی سبب
  6. شمارهٔ ۴۰دل چو آید از فروغ برق آن عارض به تاب
  7. شمارهٔ ۴۱ - مخترعساقیا باده چو ریزی به قدح بهر طرب
  8. شمارهٔ ۴۲ - در طور خواجهشگفت چون گل رخسار ساقی از می ناب
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.