پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۹ - در طور خواجه

بهر عمر جاودان شد هر که را چیزی سبب

خضر را آب حیات و رند را آب عنب

گفته‌ای یک تیره شب تا روز همدم باشمت

تیره‌تر از روز هجر ما نباشد هیچ شب

معنی مجموعه خوبی بخط و روی تست

دفتری را خوب در یک صفحه کردی منتخب

در ملامت صد چو یوسف بنده ات شد ای حبیب

چون تویی کان نمک چون سازمت یوسف لقب!

باعث عیش است هر چ از درد دارد چاشنی

گریه روز وصال آرد بغمنا کان طرب

گرچه وصل دوست را کس از طلب کردن نیافت

لیک آن کو یافت بود از زمره اهل طلب

کی عجب باشد تعجب از خواص باده ام

آب کش خاصیت آتش برد باشد عجب

حالت مجنون کجا فهمند جز اهل جنون

زانکه قول خود بقانون خرد دارد عرب

رسم جور یار را فانی سبب از ما مپرس

نیست چون اهل فنا را رسم پرسیدن سبب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۱ - مخترعساقیا باده چو ریزی به قدح بهر طرب
  2. شمارهٔ ۴۲ - در طور خواجهشگفت چون گل رخسار ساقی از می ناب
  3. شمارهٔ ۴۳ - مخترعز تب مباد صداعی بدان جوان یارب
  4. شمارهٔ ۴۴ - اختراعچون به دیر آمد ز بهر خم شکستن محتسب
  5. شمارهٔ ۴۵ - اختراعزهی قد و عذارت سر به سر خوب
  6. شمارهٔ ۴۶ - در طور مخدومی نورامن وز هجر مهی ناله و فغان هر شب
  7. شمارهٔ ۴۷ - در طور مخدومیبه مستی در دلم گردد خیال روی یار امشب
  8. شمارهٔ ۴۸ - در طور خواجهمنم و میکده و مغبچه مست امشب
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.