پرش به محتوای اصلی
امیرعلیشیر نوایی امیرعلیشیر نوایی

غزلیات

شمارهٔ ۴۵ - اختراع

زهی قد و عذارت سر به سر خوب

به خوبی بنده حسن تو هر خوب

اگر لطفست اگر جور از تو چونست

که هر کارت بود از یکدگر خوب

وفا از سرو قدان باشد آن نوع

که نخل خوب را باشد ثمر خوب

مبین ای نرگس آن گل را که باشد

نظر از مردم صاحب نظر خوب

اگر یوسف نکو ننمود پیشت

بر خورشید ننماید قمر خوب

مشو فانی به حرف و نکته گیری

ز کلک صنع اگر زشت است اگر خوب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷ - در طور مخدومیبه مستی در دلم گردد خیال روی یار امشب
  2. شمارهٔ ۴۸ - در طور خواجهمنم و میکده و مغبچه مست امشب
  3. شمارهٔ ۴۹ - در طور خواجهما هم از بزم صبوح آمد برون مست خراب
  4. شمارهٔ ۵۰ - تتبع خواجهمطلب صبح ازل طلعت درویشان است
  5. شمارهٔ ۵۱ - تتبع شیخای بگه جلوه قامت تو قیامت
  6. شمارهٔ ۵۲ - تتبع میرخیال مغبچگان تا درون جان من است
  7. شمارهٔ ۵۳ - تتبع خواجهچو سرخوشم دگر ای پیر دیر از کرمت
  8. شمارهٔ ۵۴ - تتبع خواجهکار ما در دیر ، غیر از جستن آن ماه نیست
همه‌ی غزلیات ←

امیرعلیشیر نوایی درباره‌ی امیرعلیشیر نوایی

میرنظام‌الدین علی‌شیر نوایی (زادهٔ ۸۴۴ ه‍.ق در هرات - درگذشتهٔ ۹۰۶ ه‍.ق) شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا (۸۴۴ – ۹۱۱ ه‍.ق) بوده است. او مردی نیکوصفت و دانشمند و شاعر بوده اشعار بسیاری به دو زبان فارسی و جغتایی دارد؛ به همین جهت مشهور به «ذواللسانین» بود. تخلص او در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.