پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۱

با حکم خدایی، که قضایش این است

می‌ساز، دلا، مگر رضایش این است

ایزد به کدامین گنهم داد جزا؟

توبه ز گناهی، که جزایش این است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۴در دور شراب و جام و ساقی همه اوست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۵هر چند کباب دل و چشم تر هست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۶گردنده فلک دلیر و دیر است که هست
  5. رباعی شمارهٔ ۳۷بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریست
  6. رباعی شمارهٔ ۳۸اندر ره عشق دی و کی پیدا نیست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۹ای دوست بیا، که بی تو آرامم نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۴۰دل سوختگان را خبر از عشق تو نیست
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.