پرش به محتوای اصلی
عراقی عراقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵

این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست

می‌باش به ناموس، که نتوان دانست

خاکی شو و کبر را ز خود بیرون کن

پای همه می‌بوس، که نتوان دانست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸چشمم ز غم عشق تو خون باران است
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹اول قدم از عشق سر انداختن است
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰از گلشن جان بی‌خبری، خار این است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱با حکم خدایی، که قضایش این است
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲هر چند که دل را غم عشق آیین است
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳ایزد، که جهان در کنف قدرت اوست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴در دور شراب و جام و ساقی همه اوست
همه‌ی رباعیات ←

عراقی درباره‌ی عراقی

شیخ فخرالّدین ابراهیم بن بزرگمهر متخلص به عراقی، عارف نامی و شاعر بلندآوازهٔ ایرانی، در اوایل قرن هفتم هجری در دهی در اطراف همدان به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم و فنون و کسب دانش، برای ادامه تحصیل به همدان رفت. سپس با جمعی از دراویش رهسپار هندوستان شد و به خدمت شیخ بهاءالدین زکریا درآمد و بعد از مدتی با دختر او ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.