عمادی شهریاری
شمارهٔ ۴
بر درد درون ناله گواه تو بس است
واین چشم پر آب عذرخواه تو بس است
گفتی که نکرده‌ام گناهی هیهات
طاعت که تو کرده‌ای گناه تو بس است
عمادی شهریاری
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶در عشق تو حال خود نگه نتوان داشت
- شمارهٔ ۷بازار بتان تو شکستی دارد
- شمارهٔ ۸ما را چه از این کز همه کس بد بیند
- شمارهٔ ۹کم سوز دلی کز تو گریزش نبود
- شمارهٔ ۱۰اکنون که عماد دوله در خاک آسود
- شمارهٔ ۱۱چون چهره گشود صبح کافور‌عذار
- شمارهٔ ۱۲در پرورش مدح تو ای کان گهر
- شمارهٔ ۱۳ای مشکل نیکوی به دیدار تو حل
درباره‌ی عمادی شهریاری
عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.