شمارهٔ ۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۹کم سوز دلی کز تو گریزش نبود
2. شمارهٔ ۱۰اکنون که عماد دوله در خاک آسود
3. شمارهٔ ۱۱چون چهره گشود صبح کافور‌عذار
4. شمارهٔ ۱۲در پرورش مدح تو ای کان گهر
5. شمارهٔ ۱۳ای مشکل نیکوی به دیدار تو حل
6. شمارهٔ ۱۴خاری و تو را گل چمن دانستم
7. شمارهٔ ۱۵هر گه که جفاهای تو بر دل شمرم
8. شمارهٔ ۱۶در کوی تو کشت وصل بی‌بر بینم