پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

رباعیات

شمارهٔ ۶

در عشق تو حال خود نگه نتوان داشت

واین خیره کشی از تو گنه نتوان داشت

زنجیر سر زلف تو در دل که بدید

در سینه به زنجیر نگه نتوان داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸ما را چه از این کز همه کس بد بیند
  2. شمارهٔ ۹کم سوز دلی کز تو گریزش نبود
  3. شمارهٔ ۱۰اکنون که عماد دوله در خاک آسود
  4. شمارهٔ ۱۱چون چهره گشود صبح کافور‌عذار
  5. شمارهٔ ۱۲در پرورش مدح تو ای کان گهر
  6. شمارهٔ ۱۳ای مشکل نیکوی به دیدار تو حل
  7. شمارهٔ ۱۴خاری و تو را گل چمن دانستم
  8. شمارهٔ ۱۵هر گه که جفاهای تو بر دل شمرم
همه‌ی رباعیات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.