پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

رباعیات

شمارهٔ ۳

آنی که فلک دلت ز خارا کرده است

رخسار تو با ماه مدارا کرده است

پنهان چه کنی روی که اندر عالم

عشق تو قیامت آشکارا کرده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵روی چو مهت که ایمن از کاستن است
  2. شمارهٔ ۶در عشق تو حال خود نگه نتوان داشت
  3. شمارهٔ ۷بازار بتان تو شکستی دارد
  4. شمارهٔ ۸ما را چه از این کز همه کس بد بیند
  5. شمارهٔ ۹کم سوز دلی کز تو گریزش نبود
  6. شمارهٔ ۱۰اکنون که عماد دوله در خاک آسود
  7. شمارهٔ ۱۱چون چهره گشود صبح کافور‌عذار
  8. شمارهٔ ۱۲در پرورش مدح تو ای کان گهر
همه‌ی رباعیات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.