پرش به محتوای اصلی
عمادی شهریاری عمادی شهریاری

ملحقات

شمارهٔ ۳

خون همی گریم و فراق تو را

این چنین نقد در خزانه بس است

رایگانی یگانه شو با من

گر چه چون من تو را یگانه بس است

سیری از من بپرسمت که چراست

زآن که ناخواست را بهانه بس است

از تو محروم من نیم تنها

سود ناکرده در زمانه بس است

ادامه‌ی ملحقات

  1. شمارهٔ ۵بی‌وصالت دلم توانا نیست
  2. شمارهٔ ۶مهر تو ز سینه رفتنی نیست
  3. شمارهٔ ۷مقصد دور خرد جای تو باد
  4. شمارهٔ ۸چون جان را درد هجران می‌بگیرد
  5. شمارهٔ ۹لعل لبت بنده‌نوازی کند
  6. شمارهٔ ۱۰بازم رهان ز عشوه بسیار چون مرا
  7. شمارهٔ ۱۱آه نیارم زدن گر چه دلم خون شود
  8. شمارهٔ ۱۲بهار عمر چو روز جوانی است
همه‌ی ملحقات ←

عمادی شهریاری درباره‌ی عمادی شهریاری

عمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.