عمادی شهریاری
همچو اسلام راست خانه شده است
زآن چو اقبال بی‌بهانه شده است
هر کجا صدر دار همت اوست
چرخ موقوف آستانه شده است
زهد و حلم و حیا به هم کرده است
زآن سه گانه چنین یگانه شده است
تو اشارات او چه فهم کنی
که تو را خوی بر فسانه شده است
او گشاده است گنج سر لیکن
خواجه خود بسته زمانه شده است
درباره‌ی عمادی شهریاریعمادالدین عمادی شهریاری (متوفای ۵۷۳ق)، متخلص به سلطانی و شهریاری، شاعر پارسی‌گوی و مدیحه‌سرای قرن پنجم و ششم است. برخی او را فرزند مختاری غزنوی دانسته‌اند. نام اصلی و تاریخ تولد وی معلوم نیست. و تنها می‌توان گفت در اواخر قرن پنجم به دنیا آمده است. کسانی که به شرح زندگانی او پرداخته‌اند، اغلب از وی با عنوان عمادی یاد کر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.