پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٩٧

ای همای همت عالی تو

کر کسان چرخ را کرده شکار

از هوای مجلست باز آمدم

انزوا کردم چو سیمرغ اختیار

همچو صعوه دم زدم بر رنگ از آن

شد حریفت عندلیب آسا هزار

یک بطی می هست چون چشم خروس

جلوه ئی کن سوی من طاووس وار

تا بشادی هردو چون زاغ کمان

گوشه ئی گیریم رغم روزگار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٩٩ای نسیم سپیده دم بر خیز
  2. شمارهٔ ۴٠٠شهریارا آن شنیدستی که روزی در شکار
  3. شمارهٔ ۴٠١ایدل ازینجهان دلازار در گذر
  4. شمارهٔ ۴٠٢بنگر چه سرخ چشمی و شوخی همیکند
  5. شمارهٔ ۴٠٣با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتم
  6. شمارهٔ ۴٠۴با عطارد گفتم آخر با تو دارم نسبتی
  7. شمارهٔ ۴٠۵باشد لئیم در نظر عقل چون شبه
  8. شمارهٔ ۴٠۶بر بساط امیر عز الدین
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.