پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٣٩۶

ایدل نصیحتم بشنو تا برون بری

گوی مراد از خم چو کان روزگار

خواری مکش ز حرص چو مرغان خانگی

سیمرغ وار قاف قناعت کن اختیار

چون شیر شرزه یکتنه میباش در جهان

مانند گاو چشم بکنجاره پر مدار

شادان مشو ز نیک و ز بد هم غمین مباش

میدار ممکنات جهان جمله در شمار

میدان که بودنی بوجود آید از عدم

تا چرخ را بود زبر این مدر مدار

تخمی که کشته ئی بر آن بدروی بصبر

من بعد هر چه بایدت ایدل برو بکار

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٣٩٨ای نسیم صبحدم ز آنجا که لطف تست خیز
  2. شمارهٔ ٣٩٩ای نسیم سپیده دم بر خیز
  3. شمارهٔ ۴٠٠شهریارا آن شنیدستی که روزی در شکار
  4. شمارهٔ ۴٠١ایدل ازینجهان دلازار در گذر
  5. شمارهٔ ۴٠٢بنگر چه سرخ چشمی و شوخی همیکند
  6. شمارهٔ ۴٠٣با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتم
  7. شمارهٔ ۴٠۴با عطارد گفتم آخر با تو دارم نسبتی
  8. شمارهٔ ۴٠۵باشد لئیم در نظر عقل چون شبه
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.