پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٢۵

ای دل غم جهان مخور این نیز بگذرد

دنیا چو هست بر گذر این نیز بگذرد

گر بد کند زمانه تو نیکو خصال باش

بگذشت ازین بسی بسر این نیز بگذرد

ور دور روزگار نه بر وفق رای تست

انده مخور که بیخبر این نیز بگذرد

یک حمله پای دار که مردان مرد را

بگذشت ازین بسی بتر این نیز بگذرد

منت خدایرا که شب دیر پای غم

افتاد بادم سحر این نیز بگذرد

ابن یمین ز موج حوادث مترس از انک

هر چند هست با خطر این نیز بگذرد

تشویش خاطرست ولی شکر چون نکرد

ایزد قضا جز این قدر این نیز بگذرد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٢٧ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی
  2. شمارهٔ ٢٢٨ایخرد مند اگر شراب خوری
  3. شمارهٔ ٢٢٩اقبال را بقا نبود دل بر او مبند
  4. شمارهٔ ٢٣٠ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری
  5. شمارهٔ ٢٣١ای وزیری که بر رای جهان آرایت
  6. شمارهٔ ٢٣٢ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو
  7. شمارهٔ ٢٣٣ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا
  8. شمارهٔ ٢٣۴اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.