ابن یمین
شمارهٔ ٢٣۴
اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
گفتم که ازو هرگز یک موی کجا روید
چون پشم دمید از وی گفتم که چه شد گفتا
هر جا که رود آبی ناچار گیا روید
ابن یمین
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ٢٣۶بدان گروه بخندد خرد که بر بدنی
- شمارهٔ ٢٣٧بمیدان اظهار مردانگی
- شمارهٔ ٢٣٨بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو
- شمارهٔ ٢٣٩بهترین مراتب آن باشد
- شمارهٔ ٢۴٠ببزم آصف جمشید رتبت
- شمارهٔ ٢۴١بغربت ار چه سپهرم بدان صفت دارد
- شمارهٔ ٢۴٢با خرد گفتم ای مدبر کار
- شمارهٔ ٢۴٣باغبانی بنفشه می انبود
درباره‌ی ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.