پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢۴١

بغربت ار چه سپهرم بدان صفت دارد

که سوی حضرت شاهم همیشه راه بود

ز دل برون نکنم همچنان هوای وطن

درین حدیث کسی را چه اشتباه بود

که شیر بیشه خود دوست تر از آن دارد

که در ملازمت پایتخت شاه بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢۴٣باغبانی بنفشه می انبود
  2. شمارهٔ ٢۴۴بر اوج فلک رایت سروری را
  3. شمارهٔ ٢۴۵ببخش آنچه دستت بدان میرسد
  4. شمارهٔ ٢۴۶برو ایدوست مپندار که اندر همه عمر
  5. شمارهٔ ٢۴٧بشمس دولت و دین مفخر زمان و زمین
  6. شمارهٔ ٢۴٨بوستان گل فضل و گل بستان هنر
  7. شمارهٔ ٢۴٩پدر که مرقد او باد تا ابد پر نور
  8. شمارهٔ ٢۵٠پنج روزیکه در کشاکش غم
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.