پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢۴۴

بر اوج فلک رایت سروری را

ز جمع بزرگان کسی میرساند

که داد و ستد باشدش با سخنور

زری میدهد گوهری میستاند

چنین گر نباشد چرا مرد فاضل

باستد بپا پیش او مدح خواند

چه خوش نکته ئی گفت شیرین زبانی

کز او تا جهان باشد این نکته ماند

طمع چون بریدم من از مال خواجه

زنش غر که خود را کم از خواجه داند

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢۴۶برو ایدوست مپندار که اندر همه عمر
  2. شمارهٔ ٢۴٧بشمس دولت و دین مفخر زمان و زمین
  3. شمارهٔ ٢۴٨بوستان گل فضل و گل بستان هنر
  4. شمارهٔ ٢۴٩پدر که مرقد او باد تا ابد پر نور
  5. شمارهٔ ٢۵٠پنج روزیکه در کشاکش غم
  6. شمارهٔ ٢۵١پیش ازین گر قدسیان با یکدیگر
  7. شمارهٔ ٢۵٢پایم چو بسته نیست بجائی روم کزو
  8. شمارهٔ ٢۵٣پنجروزی که حیاتست چنان باید زیست
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.