پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٢۶

ایدل آسوده همی باش که باکی نبود

گر بروی تو حسودی بحسد می نگرد

صبر کن بر حسد و حاسد و دلشاد بزی

کان بد اندیش خود از رنج حسد جان نبرد

غم مخور کز حسد آتشکده ئی شد دل او

که گهی برق زند صاعقه اندر گذرد

آتش ار هیچ نیابد که خورش سازد از آن

کارش اینست که خون دل خود را بخورد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٢٨ایخرد مند اگر شراب خوری
  2. شمارهٔ ٢٢٩اقبال را بقا نبود دل بر او مبند
  3. شمارهٔ ٢٣٠ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری
  4. شمارهٔ ٢٣١ای وزیری که بر رای جهان آرایت
  5. شمارهٔ ٢٣٢ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو
  6. شمارهٔ ٢٣٣ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا
  7. شمارهٔ ٢٣۴اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
  8. شمارهٔ ٢٣۵اگر باید ایدل که تا آبروی
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.