پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٢٩

اقبال را بقا نبود دل بر او مبند

عمری که در غرور گذاری هبا بود

ور نیست باورت ز من اینک تو خود ببین

اقبال را چو قلب کنی لابقا بود

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٣١ای وزیری که بر رای جهان آرایت
  2. شمارهٔ ٢٣٢ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو
  3. شمارهٔ ٢٣٣ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا
  4. شمارهٔ ٢٣۴اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
  5. شمارهٔ ٢٣۵اگر باید ایدل که تا آبروی
  6. شمارهٔ ٢٣۶بدان گروه بخندد خرد که بر بدنی
  7. شمارهٔ ٢٣٧بمیدان اظهار مردانگی
  8. شمارهٔ ٢٣٨بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.