پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٢۴

آصف ثانی علاء دولت و دین

چون سلیمان جهان بکام تو باد

تا بود عمر جاودانت چو خضر

چشمه آبحیات جام تو باد

زهره ازهر کنیز مجلس تست

خسرو سیارگان غلام تو باد

زینت و زیب و بهای سکه ملک

از لقب فرخ و ز نام تو باد

گفته قضا تیغ آبدار ترا

جفن عدو کمترین نیام تو باد

خصم جگر تشنه را در آتش غم

آبخور از چشمه حسام تو باد

هر شفق و صبح کز افق بدمد

فرخی فال صبح و شام تو باد

تا که بود سبز خنک چرخ شموس

ابلق تند زمانه رام تو باد

وز کرمت زیر پای ابن یمین

باره رهوار خوش لکام تو باد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٢۶ایدل آسوده همی باش که باکی نبود
  2. شمارهٔ ٢٢٧ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی
  3. شمارهٔ ٢٢٨ایخرد مند اگر شراب خوری
  4. شمارهٔ ٢٢٩اقبال را بقا نبود دل بر او مبند
  5. شمارهٔ ٢٣٠ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری
  6. شمارهٔ ٢٣١ای وزیری که بر رای جهان آرایت
  7. شمارهٔ ٢٣٢ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو
  8. شمارهٔ ٢٣٣ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.