پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ٢٢٣

از طبیبی شنیده ام روزی

کاوستاد بزرگ بود آن مرد

گفت آنرا که در شکم ناگاه

از غذای غلیظ پیچد درد

کر طبیبش معالجی نیکست

چشم او را علاح باید کرد

زانکه چشم وی آن غذای غلیظ

گر همی دید پس چرا میخورد

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ٢٢۵ای دل غم جهان مخور این نیز بگذرد
  2. شمارهٔ ٢٢۶ایدل آسوده همی باش که باکی نبود
  3. شمارهٔ ٢٢٧ای نسیم صبحدم بگذر بخاک درگهی
  4. شمارهٔ ٢٢٨ایخرد مند اگر شراب خوری
  5. شمارهٔ ٢٢٩اقبال را بقا نبود دل بر او مبند
  6. شمارهٔ ٢٣٠ایدل چو ممکنست که روزی بشب بری
  7. شمارهٔ ٢٣١ای وزیری که بر رای جهان آرایت
  8. شمارهٔ ٢٣٢ایدل چه میکنم وطنی را که اندرو
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.