پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١۶٧

منم ابن یمین ذاتی که او را

هزار و یک چو بشماری صفاتست

چه میگویم صفت گر باز خواهی

صفات حضرت من عین ذاتست

منم آن چشمه کزوی می تراود

نمی کان نم بنام آبحیاتست

توهم این وصف داری گر بدانی

مپنداری که آن از ترهاتست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١۶٩مرا نیمه نانی که در خور بود
  2. شمارهٔ ١٧٠ما را حکایتی عجب افتاد با ملک
  3. شمارهٔ ١٧١مرا صورت از لغوه گر کج شود
  4. شمارهٔ ١٧٢معنی طلب که بر در و دیوار صورتست
  5. شمارهٔ ١٧٣مرا مذهب اینست گیری تو نیز
  6. شمارهٔ ١٧۴مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد
  7. شمارهٔ ١٧۵نکند عمر خویشتن ضایع
  8. شمارهٔ ١٧۶وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.