پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٧١

مرا صورت از لغوه گر کج شود

چه نقصان رسد زان بمعنی راست

اگر چه فتد تیر در احتراق

و گر چند گیرد تن ماه کاست

همان سروری ماه را ثابتست

همان دانش تیر گردون بجاست

ز معنی ندارد کسی آگهی

که مانند آئینه صورت نماست

نه انسان همین شکل و این صورت است

که این صورت و شکل مردم گیاست

جز این نیست پیدا که انسان دلیست

که او هست باقی و باقی فناست

چو معنی آن یافت ابن یمین

اگر صورتش نیک و ور بد رواست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٧٣مرا مذهب اینست گیری تو نیز
  2. شمارهٔ ١٧۴مخور ای ابن یمین غم چو وفاقت برسد
  3. شمارهٔ ١٧۵نکند عمر خویشتن ضایع
  4. شمارهٔ ١٧۶وزیر مشرق و مغرب مگر نمیداند
  5. شمارهٔ ١٧٧وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان
  6. شمارهٔ ١٧٨والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب
  7. شمارهٔ ١٧٩هر که رنجی کشید و گنج نهاد
  8. شمارهٔ ١٨٠هر یکی از شهان بوقت شکار
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.