پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٧۵

نکند عمر خویشتن ضایع

هر که در عقل او قصوری نیست

هر چه او را جماد میشمرند

هیچش از نیک و بد شعوری نیست

آدمی نیز اگر بهرزه زید

همچنان از جماد دوری نیست

خواه گو باش او و خواه مباش

چون ازو ظلمتی و نوری نیست

سور باید شمرد شیون او

چون ازو شیونی و سوری نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٧٧وزیر شاه نشان ای یگانه دو جهان
  2. شمارهٔ ١٧٨والاضیاء دین توئی آنکس که آفتاب
  3. شمارهٔ ١٧٩هر که رنجی کشید و گنج نهاد
  4. شمارهٔ ١٨٠هر یکی از شهان بوقت شکار
  5. شمارهٔ ١٨١هر که در کارها مشاوره کرد
  6. شمارهٔ ١٨٢هر که در صبح از بگه خیزی
  7. شمارهٔ ١٨٣هر که را در جهان همی بینی
  8. شمارهٔ ١٨۴هر چه داری بخور و بذل کن و باک مدار
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.