پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٨٣

هر که را در جهان همی بینی

گر گدائی و گر شهناهیست

طالب لقمه ایست و ز پی آن

در تک چاه یا سر چاهیست

مقصد خلق جمله یکچیز است

لیک هر یک فتاده در راهیست

اهل عالم بنان چو محتاج اند

پس بنزدیک هر که آگاهیست

شاهرا بر گدا چه ناز رسد

چون گدا شاه نیز نان خواهیست

اختلافی که هست در نام است

ور نه سی روز بیگمان ماهیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٨۵هر کس که حال دینی و عقبی شناخت او
  2. شمارهٔ ١٨۶هیچ دانی کز چه باشد عزت آزادگان
  3. شمارهٔ ١٨٧هر کو درین زمانه طلبکار منصبی است
  4. شمارهٔ ١٨٨هنرمند باشد بسان گهر
  5. شمارهٔ ١٨٩هر که موجود حقیقی را شناخت
  6. شمارهٔ ١٩٠یکیست فاضل و دانا اصیل و پاک نسب
  7. شمارهٔ ١٩١یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر
  8. شمارهٔ ١٩٢با خرد گفتم که داری در جهان جایی چنان
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.