پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٨٧

هر کو درین زمانه طلبکار منصبی است

هیچ از نصاب عقل مر او را نصیب نیست

گیتی بجز فریب ندارد طریقه ئی

از وی خلاف وعده نمودن غریب نیست

سرور کند بلطف وز پا افکند بعنف

اینست عادتش زوی اینها عجیب نیست

گردون نسب نپرسد و هست از حسب ملول

پیروز روز آنکه حسیب و نسیب نیست

ابن یمین گرت به عمل میل خاطرست

اول بدانکه آخر آن جز مهیب نیست

حال نجیب و آن عمل عزل او نگر

یک واعظت چو حال تباه نجیب نیست

چون عزل مرد هست بجای طلاق زن

خرم کسیکه قاضی و شیخ و خطیب نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٨٩هر که موجود حقیقی را شناخت
  2. شمارهٔ ١٩٠یکیست فاضل و دانا اصیل و پاک نسب
  3. شمارهٔ ١٩١یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر
  4. شمارهٔ ١٩٢با خرد گفتم که داری در جهان جایی چنان
  5. شمارهٔ ١٩٣غرمائی که داشتم زین پیش
  6. شمارهٔ ١٩۴هر که دارد کفاف عیش چنان
  7. شمارهٔ ١٩۵هر که را دسترس بنقره و زر
  8. شمارهٔ ١٩۶منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.