پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قطعات

شمارهٔ ١٩۴

هر که دارد کفاف عیش چنان

که نباشد بدیگری محتاج

کلبه ئی نیز باشدش که ازان

نکند هر دمش کسی اخراج

در جهان پادشاه وقت خود است

وینچنین شاه ننگرد سوی تاج

بیشتر زین مجوی ابن یمین

تا نمانی مگر ازین منهاج

کانچه افزون ازین کنی حاصل

بهره وارثست یا تاراج

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ١٩۶منت ایزد را که هستم با قناعت همنشین
  2. شمارهٔ ١٩٧ای که اندر شرب می ما را ملامت می‌کنی
  3. شمارهٔ ١٩٨یکی گفت صبح مشیبت دمید
  4. شمارهٔ ١٩٩هر که او بر چار مطلوب از مطالب قادرست
  5. شمارهٔ ٢٠٠گرت از شهد و شکر ذوقی هست
  6. شمارهٔ ٢٠١ایدوستان بکام دلم نیست روزگار
  7. شمارهٔ ٢٠٢الهی مرا چون سرای سپنج
  8. شمارهٔ ٢٠٣ایدل اگر روزی دو سه دنیا نباشد بر مراد
همه‌ی قطعات ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.