شمارهٔ ۷

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۹ما و سر کوی ناوک و سفج و عصیر
2. شمارهٔ ۱۰نقل ما خوشهٔ انگور بود، ساغر سفج
3. شمارهٔ ۱۱شراب شب و نشئهٔ آن نیرزد
4. شمارهٔ ۱۲هوش من آن لبان نوش تو بود
5. شمارهٔ ۱۳سپاهی که دارد سر از شه دریغ
6. شمارهٔ ۱۴جهان همیشه بدو شاد و چشم روشن باد
7. شمارهٔ ۱۵به فرهنجیدنش بستم کمر تنگ
8. شمارهٔ ۱۶گفت: من پاسخ تو باز دهم