شمارهٔ ۱۱

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۳سپاهی که دارد سر از شه دریغ
2. شمارهٔ ۱۴جهان همیشه بدو شاد و چشم روشن باد
3. شمارهٔ ۱۵به فرهنجیدنش بستم کمر تنگ
4. شمارهٔ ۱۶گفت: من پاسخ تو باز دهم
5. شمارهٔ ۱۷سرو است و کوه سیمین جز یک میانش سوزن
6. شمارهٔ ۱۸چو گردد آگه خواجه ز کارنامهٔ من
7. شمارهٔ ۱۹ز نالیدنش کوه شد بی‌سکون
8. شمارهٔ ۲۰رای مُلک خویش کن شاها! که نیست