شمارهٔ ۹

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۱۱شراب شب و نشئهٔ آن نیرزد
2. شمارهٔ ۱۲هوش من آن لبان نوش تو بود
3. شمارهٔ ۱۳سپاهی که دارد سر از شه دریغ
4. شمارهٔ ۱۴جهان همیشه بدو شاد و چشم روشن باد
5. شمارهٔ ۱۵به فرهنجیدنش بستم کمر تنگ
6. شمارهٔ ۱۶گفت: من پاسخ تو باز دهم
7. شمارهٔ ۱۷سرو است و کوه سیمین جز یک میانش سوزن
8. شمارهٔ ۱۸چو گردد آگه خواجه ز کارنامهٔ من