پرش به محتوای اصلی
بلند اقبال بلند اقبال

بخش سوم

بخش ۲ - در نعت نبی اکرم صلوات الله علیه

هزارن درودوهزاران سلام

ز ما بر رسول ذوی الاحترام

محمد (ص) شهنشاه کون و مکان

که موجود شد از طفیلش جهان

اگر از طفیل محمد نبود

خدا خلق عالم کجا می نمود

طبیب عباد وحبیب خداست

که هر درد را درکف اودواست

دهی هست فردوس از شهر او

بشدخلقت دوزخ از قهر او

قضا وقدر زوزو فرمانبرن

ملایک به درگاه اوچاکرند

همه وصف والشمس از روی اوست

همه شرح واللیل از موی اوست

کسی را که یزدان بود مدح گو

چه قدرت که کس زوکندگفتگو

وی آئینه ای بود یزدان نما

که درخود خدا را نماید به ما

شناسای قدرش علی بود وبس

نه بشناخت اورا دگر هیچ کس

علی را هم اوقدر دانست وبس

ندارد بدین رتبه کس دسترس

ادامه‌ی بخش سوم

  1. بخش ۴ - مناجاتکریما غفورا تو دانی که ما
  2. بخش ۵ - مرحبا ای ساقی فرخنده پیمرحبا ای ساقی فرخنده پی
  3. بخش ۶ - توسل به حضرت اباعبدالله الحسین (ع)اگر که هیچ به دوران نه طاعت است مرا
  4. بخش ۷ - مناجاتالهی سزاوار ناریم ما
  5. بخش ۸ - درشرح حال خودگویداسیر دل کسی چون من مبادا
  6. بخش ۹ - غزل مثنوییا خجسته قاصد ای باد صبا
  7. بخش ۱۰ - مناجاتالهی بزرگی بزرگی نما
  8. بخش ۱۱ - در مرثیه حضرت شاهزاده علی اکبرروایت است که چون ماند سیدالشهدا
همه‌ی بخش سوم ←

بلند اقبال درباره‌ی بلند اقبال

میرزا سید رضی مستوفی یا میرزا سید رضی حمزوی شیرازی متخلص به «بلند اقبال» (زادهٔ ۱۲۴۵ قمری در شیراز، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ یا ۱۳۱۹ قمری در شیراز، مدفون در نجف) از شاعران قرن سیزدهم قمری است. پدرش میرزا محمدعلی از سادات و مستوفیان معتبر فارس بود. برادر بزرگترش هم مستوفی بود و خودش را هم مستخدم دولت نوشته‌اند. به گواهی تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.