پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۷

مرا اندیشه ات خون در جگر سوخت

تمنای وصالت مغز سر سوخت

خیالت آتشی در جام افروخت

که هست و نیستم در یکدگر سوخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریخت
  2. شمارهٔ ۱۰ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
  3. شمارهٔ ۱۱کار دو جهان از دو محمد شد راست
  4. شمارهٔ ۱۲ای دل بنشین که یار بر خواهد خاست
  5. شمارهٔ ۱۳بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاست
  6. شمارهٔ ۱۴تن در غم تو همچو زه از کاستی است
  7. شمارهٔ ۱۵شاها! تویی آنکه آسمان پایه تست
  8. شمارهٔ ۱۶زین بیش مکن ریش که شد کارت سست
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.