پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱

کار دو جهان از دو محمد شد راست

وز سایه هر دو ملت و ملک بجاست

از دعوت او ضلالت و کفر بکاست

وز هیبت این، ظلم ز عالم برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاست
  2. شمارهٔ ۱۴تن در غم تو همچو زه از کاستی است
  3. شمارهٔ ۱۵شاها! تویی آنکه آسمان پایه تست
  4. شمارهٔ ۱۶زین بیش مکن ریش که شد کارت سست
  5. شمارهٔ ۱۷دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جست
  6. شمارهٔ ۱۸هر کو دل و جان به خدمتت پروردست
  7. شمارهٔ ۱۹تا دل به کف تو رایگان افتادست
  8. شمارهٔ ۲۰زان پیش که دل داد جوانی دادست
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.