مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۲۰
زان پیش که دل داد جوانی دادست
اندر سر من موی سپید افتادست
چون روز به من نشان پیری بنمود
این صبح که از شب جوانی زادست
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۲از باده درد ناز ساقی بترست
- شمارهٔ ۲۳چون دید بتم که کار من بر خطرست
- شمارهٔ ۲۴هر کو ز ملوک عصر بیگانه نشست
- شمارهٔ ۲۵شبها که من از وصل تو بودم سرمست
- شمارهٔ ۲۶زان طیره نیم کان بت آزار پرست
- شمارهٔ ۲۷درد توام ای عهد شکن در جانست
- شمارهٔ ۲۸در کوی غم تو صبر بی فرمانست
- شمارهٔ ۲۹شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوست
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.