پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

چون دید بتم که کار من بر خطرست

وز درد دلم بر رخ زردم اثرست

گل بر لب خود نهاد و پس داد به من

یعنی که دوای درد دل گلشکر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵شبها که من از وصل تو بودم سرمست
  2. شمارهٔ ۲۶زان طیره نیم کان بت آزار پرست
  3. شمارهٔ ۲۷درد توام ای عهد شکن در جانست
  4. شمارهٔ ۲۸در کوی غم تو صبر بی فرمانست
  5. شمارهٔ ۲۹شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوست
  6. شمارهٔ ۳۰عهدیست که جام می ندیدم بر دست
  7. شمارهٔ ۳۱زان روز که چشم من به رویت نگریست
  8. شمارهٔ ۳۲ای دیده نگویی که ترا با دل چیست
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.