مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۶
در بزم تو گل با می سوری در ساخت
با باده و گل نرد طرب باید باخت
می بود گل از آه حسود تو فسرد
گل بود می از آتش تیغ تو گداخت
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸گل صبحدم از باد برآشفت و بریخت
- شمارهٔ ۹دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریخت
- شمارهٔ ۱۰ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
- شمارهٔ ۱۱کار دو جهان از دو محمد شد راست
- شمارهٔ ۱۲ای دل بنشین که یار بر خواهد خاست
- شمارهٔ ۱۳بر من ز فراقت ار چه بیدادیهاست
- شمارهٔ ۱۴تن در غم تو همچو زه از کاستی است
- شمارهٔ ۱۵شاها! تویی آنکه آسمان پایه تست
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.