پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

با من غمت ای فقاعی حور سرشت

هنگام وفا تخم تبهکاری کشت

آن دل که فقاع از تو گشودی همه سال

اکنون سخن وصل تو بر یخ بنوشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفت
  2. شمارهٔ ۴۰آنرا که بد امید وصال از چشمت
  3. شمارهٔ ۴۱دل بر سر کوی تست سرمست غمت
  4. شمارهٔ ۴۲ای کم زده خورشید فلک از رایت
  5. شمارهٔ ۴۳گندانی را کز آفتابه ش نم زاد
  6. شمارهٔ ۴۴پیروزه آسمان نگینم زیبد
  7. شمارهٔ ۴۵با من چو شبی به وصل در پیوندد
  8. شمارهٔ ۴۶گر یار به خون تو کمر در بندد
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.