مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۴۲
ای کم زده خورشید فلک از رایت
عاجز شده کان ز طبع گوهرزایت
آن زهره نداشت رنج کاید بر تو
آمد به بهانه بوسه زد بر پایت
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۴۴پیروزه آسمان نگینم زیبد
- شمارهٔ ۴۵با من چو شبی به وصل در پیوندد
- شمارهٔ ۴۶گر یار به خون تو کمر در بندد
- شمارهٔ ۴۷گندانی را که گند بدعت دارد
- شمارهٔ ۴۸دهر ار چه غم نامتناهی دارد
- شمارهٔ ۴۹گل از رخ گلرنگ تو تشویر خورد
- شمارهٔ ۵۰از روی خرد شعر ترا ای سره مرد
- شمارهٔ ۵۱دل گر سوی لهو و ناز کم می یازد
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.