پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

دل گر سوی لهو و ناز کم می یازد

شاید که ز غم به خود نمی پردازد

چندین غم دل که سوی ما می تازد

گر دل همه از سنگ بود بگدازد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳چون لشکر عارضه به بد رای تو زد
  2. شمارهٔ ۵۴دریاب دلی را که به داغت سوزد
  3. شمارهٔ ۵۵هر دم به تو خصمی دگرم برخیزد
  4. شمارهٔ ۵۶گفتم ز سپاهان مدد جان خیزد
  5. شمارهٔ ۵۷بر عمر دراز شه علامت باشد
  6. شمارهٔ ۵۸شکرست که جان لطف بر جای بماند
  7. شمارهٔ ۵۹با من ز تو یادگار جز درد نماند
  8. شمارهٔ ۶۰از لشکر صبرم علمی بیش نماند
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.