مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۵۴
دریاب دلی را که به داغت سوزد
زان پیش که خط از پر زاغت سوزد
افروز چراغ دل و گر نی فردا
با من همه روغن چراغت سوزد
مجیرالدین بیلقانی
دریاب دلی را که به داغت سوزد
زان پیش که خط از پر زاغت سوزد
افروز چراغ دل و گر نی فردا
با من همه روغن چراغت سوزد
دربارهی مجیرالدین بیلقانیابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.