پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

بر عمر دراز شه علامت باشد

رنج قدمش چو با سلامت باشد

رنجوری پای او دلیل است بر آنک

درد سر او روز قیامت باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹با من ز تو یادگار جز درد نماند
  2. شمارهٔ ۶۰از لشکر صبرم علمی بیش نماند
  3. شمارهٔ ۶۱دل با تو برفت هیچ منزل که نماند
  4. شمارهٔ ۶۲ای دوست مخور خون غم اندوزی چند
  5. شمارهٔ ۶۳با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟
  6. شمارهٔ ۶۴بیش از مه رخسار تو پرتو نخرند
  7. شمارهٔ ۶۵دست تو به جود طعنه در میخ زند
  8. شمارهٔ ۶۶یارم سر سرو سایه ور می شکند
همه‌ی رباعیات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.