مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۶۶
یارم سر سرو سایه ور می شکند
بر برگ سمن سنبل تر می شکند
سوز دل و آب چشم گریان مرا
می داند و می بیند و بر می شکند
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۶۸در کوی توام سینه پر سوز افگند
- شمارهٔ ۶۹بر درگه وصل یار سرهنگانند
- شمارهٔ ۷۰هر کو شرف خدمت تو بگزیند
- شمارهٔ ۷۱لعل لبت ار به بوسه سرکش نبود
- شمارهٔ ۷۲مگذار که سودم به زیان در برود
- شمارهٔ ۷۳دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بود
- شمارهٔ ۷۴ابر آمد کز جود سرافراز شود
- شمارهٔ ۷۵تن کیست که با وصل تو دمساز شود
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.