مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۷۵
تن کیست که با وصل تو دمساز شود
دل کیست که با عشق تو همراز شود
گر بوی غمت به دل رسد نصره زنان
جان رقص کنان به پیش غم باز شود
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷۷هر کو به جهان غمخور زلف تو شود
- شمارهٔ ۷۸وقت است که حسن تو وبال تو شود
- شمارهٔ ۷۹دل گرچه همه ساله جمالت خواهد
- شمارهٔ ۸۰بلبل به سحر دو دیده پر خون آید
- شمارهٔ ۸۱دوران فلک چون تو شهی ننماید
- شمارهٔ ۸۲بنمای رخ ار کام منت می باید
- شمارهٔ ۸۳خورشید رخت شبی که وصل آراید
- شمارهٔ ۸۴ای صبر نگفتی چو غمی پیش آید
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.