مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۷۷
هر کو به جهان غمخور زلف تو شود
دلتنگ تر از چنبر زلف تو شود
وآن دل به طمع غمخور زلف تو شود
دانی چه کند در سر زلف تو شود؟
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷۹دل گرچه همه ساله جمالت خواهد
- شمارهٔ ۸۰بلبل به سحر دو دیده پر خون آید
- شمارهٔ ۸۱دوران فلک چون تو شهی ننماید
- شمارهٔ ۸۲بنمای رخ ار کام منت می باید
- شمارهٔ ۸۳خورشید رخت شبی که وصل آراید
- شمارهٔ ۸۴ای صبر نگفتی چو غمی پیش آید
- شمارهٔ ۸۵چون حق مروت و کرم نگزارید
- شمارهٔ ۸۶چون کار من از شهاب بر چرخ رسید
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.