مجیرالدین بیلقانی
شمارهٔ ۸۲
بنمای رخ ار کام منت می باید
زان پیش که دود از آتشت برناید
آنکس که به آتشت دمی گرم نشد
از دود تو گر کور نگردد شاید
مجیرالدین بیلقانی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۸۴ای صبر نگفتی چو غمی پیش آید
- شمارهٔ ۸۵چون حق مروت و کرم نگزارید
- شمارهٔ ۸۶چون کار من از شهاب بر چرخ رسید
- شمارهٔ ۸۷برخاست دلم تا دگری بگزیند
- شمارهٔ ۸۸آن دل که ز غم خون شد اگر به بیند
- شمارهٔ ۸۹یاد تو چو جان در دل من بنشیند
- شمارهٔ ۹۰ای دل طمع از جفاپرستی بردار
- شمارهٔ ۹۱جانم به سر زلف مشوش بگذار
درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی
ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.